THE DINING UNIVERSE

ผมเชื่อว่าหลายคนที่กำลังอ่านบทความนี้ล้วนแล้วแต่ชอบกิน เป็นสายกิน ผมเองก็หนึ่งในนั้น อาหารเป็นสิ่งสำคัญครับ ยังไงก็ต้องกิน ไม่กินไม่ได้

แต่อาหารไม่ได้สำคัญแค่ในแง่รสชาติ ความอร่อย หรือคุณประโยชน์ที่มีต่อร่างกายเท่านั้น ในอีกแง่มุม อาหารก็เป็นเหมือนไดอารี่ที่กินได้ บันทึกเรื่องราวสำคัญๆ ในแต่ละวัน ในแต่ละวัยที่ผ่านไป ร้อยเรียงกันเป็นภาพขนาดใหญ่ของชีวิต

นี่คือภาพรวมกว้างๆ ที่ใช้บ่งบอกความเป็นตัวของ THE DINING UNIVERSE จักรวาลควันโขมง โดยอรุณวตรี รัตนธารี พ็อคเก็ตบุ๊กที่จะชวนคุณกลับไปขลุกกับประสบการณ์หลากรสอีกครั้ง

หนังสือนอกสายตาที่นำพาชีวิตไปไกล

บอกตามตรงว่าหนังสือเล่มนี้ ในทีแรกเป็นม้านอกสายตาอย่างรุนแรง ในบรรดาหนังสือที่เหมายกลังมา กว่าจะได้ฤกษ์หยิบขึ้นมาอ่านก็อยู่ช่วงท้ายๆ แล้ว ด้วยคิดว่าคงก็คงแค่แนะนำอาหาร (จานโปรด?) ของผู้เขียน แล้วก็แทรกสตอรี่เข้าไปนิดหน่อย คงไม่น่าสนใจอะไรมาก แต่ผมคิดผิดถนัด เอาเข้าจริง ตลอดเล่ม มีการพูดชื่ออาหารน้อยมากๆ ไม่มีการบอกวิธีทำ แต่เรื่องนำพาเราไปกว่านั้น

มันคือการบอกเล่าไทม์ไลน์ชีวิตของคุณอรุณวตรีในแต่ละช่วงวัย โดยมีเมนูต่างๆ โยงใยผู้คนและประสบการณ์เข้ากับเธอเอาไว้อย่างลึกซึ้ง

ชีวิตคนเราล้วนผูกพันอยู่กับอาหาร แน่นอนว่าคุณอรุณวตรีก็เช่นกัน ในทุกแง่มุมของเธอนั้น ล้วนเต็มไปด้วยเรื่องราวที่มีเหล่าอาหารเป็นสื่อกลาง ไม่ว่าจะเป็นพัฒนาการจากคนไม่ใคร่จะสังคมกับใคร สู่การมีเพื่อนสนิท จากการเป็นเด็กนอกกลุ่มในครัวเพียงคนเดียวในโรงอาหารของโรงเรียนประจำที่เคยศึกษา สู่การมีความรัก ให้ต้องรู้จักทำความเข้าใจรสชาติที่ใช่ของใจอีกดวง เมื่อต้องใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ฉันชอบแบบนี้ เธอชอบแบบไหน เราจะจูนเพื่อหาจุดกึ่งกลางของกันและกันได้มั้ย เชื่อหรือไม่ว่าอาหารมีคำตอบ

นำไปสู่อีกประสบการณ์ก้าวกระโดดจากเซฟโซน ไปสู่สังคมใหม่ๆ บรรยากาศใหม่ๆ ที่ไม่คุ้นชิน สู่การเรียนรู้การทำอาหารนอกตำราที่เคยเชื่อมาตลอดชีวิตว่าควรทำแบบนี้ ซึ่งไม่ใช่แค่ผู้เขียนเท่านั้นที่โดนตั้งคำถาม เพราะคำถามนั้นก็พุ่งตรงมาตอกในมโนว่าแท้จริงแล้ว อาหารนั้นควรมีมาตรวัดที่ชัดเจน หรือเป็นการทดลอง ใส่นั่น เติมนี่ เพื่อค้นพบรสชาติใหม่ๆ กันแน่

แม้ในยามที่ชีวิตต้องดับสิ้น อาหารก็ยังวนเวียนอยู่รอบเราเสมอ แกงเขียวหวานหม้อนี้ที่คุณย่าเคยทำ ภาพควันโขมงที่คละคลุ้งอยู่ในครัว เป็นสัญญาณแห่งความมีชีวิต เมื่อใครคนนั้น ที่เคยทำกิจกรรมเหล่านั้นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันต้องลาลับ ไม่แน่ว่าเมนูที่แสนธรรมดาอย่างต้มจืดไข่น้ำ ก็อาจกลายเป็นจานโปรดตลอดกาลไปเลยก็ได้

เสน่ห์แห่งสัมผัส

อีกหนึ่งเสน่ห์ที่ผมว่าทำให้หนังสือเล่มนี้โดดเด่นก็คือรูปแบบการเขียน มันคือการผสมกันอย่างลงตัวระหว่างร้อยกรองและร้อยแก้ว ในขณะที่รูปแบบบทความเป็นไปตามลักษณะของร้อยแก้ว แต่เราจะได้กลิ่นอายของความเป็นร้อยกรองคละคลุ้งอยู่ตลอดเวลา สำนวนภาษาแบบนี้ ทำให้กึ่งๆ จะเป็นวรรณกรรมไปแล้ว แต่นี่คือเรื่องราวจริงๆ ล้วนๆ

ด้วยการเล่นสัมผัสระหว่างประโยคที่มีให้เห็นอยู่ในทุกบท ทำให้ทุกตัวอักษรที่ผ่านเข้ามาในสายตา กลายเป็นความรื่นรมย์และความสบายใจ ราวกับได้สูดกลิ่นไอหอมๆ ของอาหารรสชาติอร่อย รู้ตัวอีกที จำนวนกระดาษก็เหลือเพียงไม่กี่แผ่น ก่อนที่จะถึงหน้าสุดท้ายของบันทึกความทรงจำในควันเตานี้

THE DINING UNIVERSE จักรวาล/อาหาร/ของเรา

หลังจากอ่านจนจบเล่ม ก็พูดได้เต็มปากเลยว่าการเปรียบเปรยอาหารเป็นจักรวาลของคุณอรุณวตรีนั้น เป็นสิ่งที่ไม่เกินเลยแต่อย่างใด ทุกอย่างในชีวิตล้วนถูกโยงใยไว้ด้วยไม่เมนูใดก็เมนูหนึ่ง บ้างก็ชวนให้รู้สึกสุข บ้างก็ชวนให้เศร้าเคล้าน้ำตา บางก็ดึงเราให้ก้าวออกมาจากเขตปลอดภัยของชีวิต ด้วยการบอกเล่าเรื่องราวที่อาศัยเสน่ห์สัมผัสระหว่างประโยค ทำให้ตลอดระยะเวลาการอ่านมีแต่ความเพลิดเพลิน ก็เลยอยากให้ลองอ่าน แล้วนึกภาพย้อนวันวานของตัวเองดูครับ เผื่อจะได้สัมผัสรับรู้ถึงจักรวาลควันโขมงในแบบฉบับของตัวเองเข้าบ้างก็ได้


ถ้าสนใจ ไม่รู้ว่ายังมีอยู่มั้ย ยังไงก็คลิกตรงนี้ เช็คที่สตอร์ของ Salmon ดูก่อนนะครับ