Kimetsu no Yaiba The Movie

ก่อนจะเลื่อนลงไปอ่าน อยากให้จิ้มตรงนี้ เปิดเพลง Homura ฟังไปด้วยเพื่ออรรถรส

Kimetsu no Yaiba อนิเมะที่ติดจริงจังในรอบสิบปี

ถึงชีวิตจะคลุกคลีอยู่กับญี่ปุ่นค่อนข้างบ่อย J-POP J-Drama J-Movie สารพัดเจ (เจก็กินนะ) ที่ติดตามอยู่ แต่กับการ์ตูนญี่ปุ่นเนี่ย ห่างหายจากการตามแบบรู้สึกว่าติดไปนานมาก อย่างน้อยก็เกือบสิบปีได้อะครับ แต่ไยบะเนี่ย จากความบังเอิญที่ได้ดูเมะซีรีส์ไปตอนแรก เะราะทานกระแสรอบตัวไม่ไหว แล้วเกิดติดใจ จนจะหามังงะมาเก็บด้วย ทำให้มูฟวี่ Mugen Train ผมคาดหวังมากเป็นพิเศษ แล้วยิ่งดูจากกระแสรอบสื่อ influencer reviewer หลายคนซูฮกว่าดีเยี่ยม รายได้ทั่วโลกก็แตะๆ หมื่นล้าน ให้เก็บความ hype เอาไว้ก็คงไม่ไหว บวกกับเป็นเมะเพียงไม่กี่เรื่องที่มีโอกาสได้ฉาย IMAX บ้านเรา (แปลว่าค่ายต้องมั่นใจมากถึงกล้าลงทุนฉายในระบบที่ต้นทุนสูงลิบลิ่วแบบนี้) ก็จัดไปสิครับ เข้าฉายแล้ว ก็ตีตั๋วไปดูเลย

จะหลับให้ได้

คร่อก…จะหลับครับ บ้าเอ๊ย นี่เสียเงินเกือบครึ่งพันเพื่อมาดูหนังอะไรเนี่ย ไม่เห็นจะสนุกเลย ดีแค่ภาพสวยแค่นั้น ช่วงต้นๆ ถึงกลางๆ เรื่องเนี่ย บอกตามตรงเลยว่าไม่เอ็นจอยสุดขีด อะไรก็ไม่รู้ เวิ่นเว้อ ตัวละครนี้ร้องไห้อยู่ดีๆ ตัดฉากไปอีกที ตัวละครอีกตัวดี๊ด๊าซะงั้น แถมบทจะบู๊ก็ใส่มาเหมือนรถไฟเหาะกระตุก ให้พอตื่นเต้นเบาๆ แล้วก็กลับไปเนิบนาบเฉย เล่าเรื่องก็ไม่ประติดประต่อเลย subplot อย่างเยอะ แถมตัวละครเสริมก็บาน อดห่วงไม่ได้ว่าจะเล่ายังไงหมด ถึงหนังจะยาวตั้งสองชั่วโมงก็เหอะ ตอนสู้กับอสูรตัวหลักประจำภาค ก็ตามสูตรโชเน็นอะ หลับตาก็คงนึกภาพตามกันออก จนถึงจุดนี้ บอกตามตรงว่าผมสบประมาทหนังเลยครับ ที่เขาว่าดีกันเนี่ย ด้วยแรงอวยชัดๆ ไม่เห็นเท่าไหร่นี่หว่า

ตื่นเต็มตาเมื่อไคลแมกซ์

แต่พอถึงไคลแมกซ์ของเรื่อง ไอ้ความรู้สึกเบื่อๆ เซ็งๆ เสียดายค่าตั๋วเบาๆ ก็ถูกตัวหนังกระตุกมาตบหน้า แล้วบอกให้เราตั้งใจดูดี ไอ้ความเด็ดสะระตี่มันต่อจากนี้ต่างหาก

พี่แกพลิกจากหลังมือเป็นหน้ามือเลยครับ โอ้โห ดีใจหาย เก็บทุกเม็ด โคตรเดือด เป็นฉากบู๊ในเมะที่ยกให้สวยงามที่สุดในชีวิตแล้ว เอฟเฟกต์เอย ซาวด์ประกอบเอย ส่งไปหมดทุกสิ่งอย่าง ยิ่งได้ระบบภาพเจ๋งๆ ระบบเสียงแจ่มๆ ของโรง IMAX เข้าไปด้วย มันยิ่งหนุนให้ฉากทุกฉากที่ได้ดูยิ่งส่งอารมณ์ให้สูงขึ้นได้หลายช่วงตัว ผมนั่งไม่ติดเบาะอะ บู๊กันโคตรมัน

ถึงตรงนี้หนังดึงผมเข้าไปมีส่วนร่วมได้สมบูรณ์แล้วครับ เพราะฉะนั้นหลังจากนี้ถ้าหนังจะทำอะไรผม ก็คงจะต้านทานไม่ได้แน่นอน

บีบหัวใจจนเจ็บปวด

ซึ่งก็เป็นจริงตามนั้น ไอ้ฉากบีบหัวใจเนี่ย เหมือนโดนเมะควักหัวใจออกมาบีบให้ดูต่อหน้า โดยที่เราเหมือนโดนมัดมือมัดเท้า ขัดขืนอะไรไม่ได้สักอย่าง การตะโกนของทันจิโร่ช่วงท้ายเรื่อง เป็นอะไรที่ทรมานหัวใจอย่างที่สุด ใจแข็งแค่ไหนก็เหอะ ลองโดนหนังจุดอารมณ์ได้เบอร์นี้แล้ว รับรองเหลว เหลวเป็นน้ำจนเอ่อล้นออกทางตา น้ำหูน้ำตาแตก ไหลพรากๆ เป็นน้ำตกเลย (ซึ่งก็ดีใจที่หันซ้ายแลขวาแล้วไม่ได้เสียน้ำตาอยู่คนเดียว…ระงมกันทั้งโรง) เชื่อว่านี่น่าจะเป็นเมะอีกเรื่องที่มีฉากไคลแมกซ์เป็นภาพจำไปอีกนานอย่างแน่นอน

สมควรกับคำสรรเสริญด้วยประการทั้งปวง

ไม่รู้จะบอกยังไงแล้วอะครับ บอกได้แค่ว่าดาบพิฆาตอสูร Kimetsu no Yaiba The Movie เป็นหนังที่โคตรคุ้มที่จะยอมเสี่ยเงินหลักร้อยกับเวลาสองชั่วโมงไปแลก ถ้าไม่ใช่สายซึมลึกแบบผม อดทนผ่านชั่วโมงแรกไปให้ได้ก่อน แล้วความดีงามหลังจากนั้น จะทำให้ลืมอะไรๆ ชวนเซ็งในตอนแรกไปได้อย่างปลิดทิ้ง อิ่มเอมยันจบเพลงปิด แต่ถ้าเป็นสาวกไยบะอยู่แล้ว คงอิ่มจนจุกตั้งแต่เปิดเรื่องเลยแหละครับ

ป.ล. ปกติไม่ใช่วิสัยชอบให้คะแนนหนัง แต่เรื่องนี้ขอหน่อยเหอะ 1,000/100